Ταξίδια

ΑΡΩΜΑΤΑ ΣΤΗ ΔΑΜΑΣΚΟ

ΤΑ ΑΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΑΜΑΣΚΟΥ ΠΡΙΝ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΜΥΡΙΖΕΙ ΜΠΑΡΟΥΤΙ ……….

 5.jpg

Έχουν περάσει κιόλας  5 χρόνια από τότε που επισκέφθηκα τη Δαμάσκο της Συρίας (προσκεκλημένη για ένα   τριήμερο εκδηλώσεων της Ελληνικής Πρεσβείας για το διπλωματικό σώμα) στα πλαίσια των εκδηλώσεων που έγιναν στη Δαμασκό  ως   πολιτιστική πρωτεύουσα των αραβικών κρατών.  

Ζωντανές ακόμη  οι γευστικές μου μνήμες από τα αρώματα της,  κύμινο στο αρνί, κάρδαμο στον καφέ  και  η πρώτη μου συνάντηση με την   βελούδινη μαρμελάδα  από τριαντάφυλλο, πριν ακόμη αρχίζει να μυρίζει μπαρούτι όλη η περιοχή .

 Έφτασα βράδυ ο Επιτετραμμένος Θεόδωρος  Θεοδώρου μας παραλαμβάνει από το αεροδρόμιο, εμένα και  ένα ελληνικό συγκρότημα που θα πλαισιώσει τις εκδηλώσεις με   ελληνική μουσική.

Δεν είδα και πολλά στη διαδρομή το μόνο που θυμάμαι είναι οι μιναρέδες φωτισμένους με τα πράσινα φωτά και  ανθρώπους να κάθονται στα πάρκα με τις οικογένειες τους .syria-1-029.jpg

Φτάνουμε  στο  ART HOUSE GALLERY HOTEL όπου θα γίνει η εκδήλωση ,είναι  ένα  μικρό παλατάκι με 10 δωμάτια, αλλά με μεγάλο εκθεσιακό χώρο για εκδηλώσεις , παλιός νερόμυλος ανακαινισμένος με ιδιωτική πρωτοβουλία, παχιά χαλιά, κρεμαστά με χάντρες  φωτιστικά,  ακριβοί  πινάκες στους διαδρόμους, κομπολόγια με αρωματικά σαπούνια στις ντουλάπες,  πετσετάκια με κεντημένο το μονόγραμμα του, γαλλικά  σερβίτσια,   μικρή οβάλ πισίνα μέσα από  μια μεγάλη τζαμαρία με θέα την πόλη, νιώθω  σαν την Σεχραζάτ στο 1000 και 1 νύχτες .

Την άλλη μέρα ξεκινήσαμε πρωί  πρωί για να αγοράσουμε τα υλικά που θα χρησιμοποιήσω στο μαγείρεμά μου, στην ερώτηση των Σύριων συνοδών μου αν θα πάμε σε πολυκατάστημα, στο 1 και μοναδικό στη Δαμασκό, αποφάσισα ότι ήθελα να με πάνε  από τις λαϊκές αγορές ώστε να  γνωρίσω την πραγματική ζωή της πόλης .

syria-1-024.jpg

 Marhaba= καλημέρα   ακούγεται στους δρόμους, μικρά μαγαζάκια με κρεμασμένα την πραμάτεια στους τοίχους, πολύ φασαρία με τους μικροπωλητές παντού και τριγύρω   μουσουλμάνες με καλυμμένα τα πρόσωπα τους να διαλέγουν πολύχρωμα υφάσματα από αιγυπτιακό βαμβάκι, ναργιλέδες  και  οι μεγάλες αραβικές πίτες από τους ξυλοφουρνους με πέτρα, οι πρωινές μυρωδιές.

Περπατώ μέσα στο σουκ( την κλειστή αγορά) που είναι στην αρχή της παλιάς πόλης της Δαμασκού , βλέπω τις  διατηρητέες  από την ρωμαϊκή αυτοκρατορία  χαρακτηριστικές  καμάρες, απομεινάρια από την μεγάλη δόξα που πέρασε η Δαμασκός σαν εμπορικό κέντρο ,μέσα από τα στενά πλακόστρωτα δρομάκια της παλιάς πόλης  τα χαγιάτια,  κλασικά  στην αρχιτεκτονική των σπιτιών,  ξεπροβάλει και  ένα μικρό εκκλησάκι με αναμμένο το καντηλάκι.   Δεν  είναι ούτε Dubai ούτε Τουρκία  με τις μεγάλες φωτισμένες  βιτρίνες , τα πολυκαταστήματα,  τα μεγάλα σουπερ μάρκετ  και την αφθονία των προϊόντων , αλλά έχει μια αυθεντικότητα που την νιώθεις από  τους ανθρώπους,  ομιλητικοί, χαρούμενοι και φιλόξενοι.

Ευγενικός λαός με τρυφερό βλέμμα και μέσα στη φτώχια που υπάρχει οι άνθρωποι είναι   με το χαμόγελο στα χείλη, μου θύμισε την Ελλάδα του  60, καθόλου επηρεασμένοι από τον τουρισμό ούτε να σε κοροϊδέψουν, να σου φορτώσουν  άχρηστο πράγμα και σε κάθε προσωπική μου αγορά και ένα cadeau ( δώρο),τελικά το καφτάνι του δώρου το φόρεσα πιο πολύ.syria-1-076.jpg

Πρώτη στάση στο κρεοπωλείο για το αρνί  , στα 6 τετραγωνικά μαγαζί  με τα 3 τσιράκια ισα που χωρούσαν όλοι μαζί  , το ένα να κόβει το κρέας, το άλλο να σπάει το κόκκαλο από το  μπουτάκι  και το τρίτο να κάνει το τύλιγμα , όταν  άνοιξε το ψυγείο για να πάρουμε  τα κρέατα τα είδα τυλιγμένα σε πανάκια ένα ένα ώστε να κρατήσουν τα υγρά τους ,τόση επιμέλεια στη φροντίδα της πρώτης ύλης δεν το έχω  δει πουθενά σε όσα ταξίδια    έχω κάνει.

Μετά στην κεντρική κρεαταγορά από εκεί θα πάρουμε τα κοτόπουλα , παθαίνω ένα ντελίριο σαν την γάτα που μύρισε φαγάκι , φωτογραφίζω συνέχεια βλέποντας τα αρνάκια κρεμασμένα και ξεχωριστά κάθε κομμάτι του ζώου σε πλαστικά κουτάκια ,με κοιτανε με περιέργεια και με ρωτούν   από πού είμαι και  συνομιλώ μαζί τους με  διερμηνέα τον συνοδό μου, που έχω από το από την διεύθυνση του ξενοδοχείου .

Παίρνουμε κατεύθυνση για την   λαχαναγορά    ,σκόρδα , αγγούρια σε καφάσια και σε σακούλες σε δεμάτια  με τους μεταφορείς να ανταγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος θα φορτώσει  τα λαχανικά που διαλέγω για τις σαλάτες.

Τελικά ελληνικά προϊόντα δεν βρήκα παρά μόνο τη κομπόστα ροδάκινο της Βέροιας με την οποία αργότερα έκανα ένα δροσερό γλυκάκι με κρέμα και χρησιμοποίησα  φέτα από Βουλγαρία , φύλλα από τη Βηρυτό και  τις εξαιρετικές τοπικές  μεγάλες αγκινάρες σε πεντάκιλά βάζα και ότι υπήρχε από τα τοπικά προϊόντα .

Πίσω στο ξενοδοχείο  για να μαγειρέματα ,ξεκινάμε  με την βοήθεια του executive chef του Art house, με  άριστες  σπουδές στη μαγειρική, να  γοητεύετε από την ελληνική κουζίνα και μαζί με τον chef τις πρεσβείας  να θέλουν  να μάθουν   ελληνικά φαγητά (την τρίτη ημέρα έκανε μόνος του τον χαλβά και ένιωσε υπερήφανος ) κρατούν  σημειώσεις σε κάθε μαγείρεμα , μυρωδιές,  κατσαρόλες να βράζουν , ερωτήσεις για κάθε μπαχαρικό που βάζω ( έχω πάρει μαζί μου μπαχάρι, κρόκο Κοζάνης, κρασί Σάμου, μαστίχα Χίου  )και  θέλουν να τα δοκιμάσουν όλα .

Ζητώ από ένα βοηθό, που μου απαγγέλει  το πάτερ ημών και είναι ψάλτης σε ορθόδοξη εκκλησία,  να μου φέρει τρία ποτήρια χυμό πορτοκάλι για το χαλβά  και έρχεται ένας δίσκος με τρία κολονάτα ποτήρια με πάγο , ομπρελίτσα και καλαμάκι , σκίζει η επικοινωνία μας , πετάει η ομάδα .

Έχει φτάσει η ώρα να στρωθεί ο μπουφές, η αγωνία στο ουρανό , αν θα  αρέσει το φαγητό μου, γιατί οι γεύσεις τους  είναι συγγενικές με τις δικές μας  και δύσκολα συγκρατούνται οι ποιοτικές διαφορές. 

Όλη η Ελλάδα σε ένα μπουφέ ,μπούτι αρνιού με μέλι και θυμάρι οτόπουλο ψημένο σε  γιαούρτι ουά μοσχαριού με σάλτσα κανέλας , Μακεδονική  πρασοκρεατόπιτα , αλμυρή ριζόπιτα Θράκης, φιλέτο μοσχαριού τυλιγμένο σε σοταρισμένη μελιτζάνα , αρνάκι φρικασέ ,παντρεμένα όσπρια  Αιγαίου, αγκινάρες αλά πολίτα με κρόκο Κοζάνης ,  χωριάτικη σαλάτα , τυροσαλάτα  πανάκι με ψητό κατσικίσιο τυρί,  λιαστή ντομάτα και σταφίδες, μαρούλι με καρύδια και μήλα, φακές με ρύζι και  κρεμμυδάκια, μελιτζάνα με καρύδια,χαλβάς με   πορτοκάλι ,κορμός ταψιού  με μοσχάτο Σάμου, καρυδόπιτα και μπακλαβάς.

syria-1-139-001.jpg

Καθώς κοιτανε τις προσεγμένες πιατέλες με το ελληνικό μενού , οι υψηλοί καλεσμένοι   ρωτούν  τι είναι το κάθε ένα, η  πρέσβης την παρουσιάζει και  δείχνει  μεγάλη υπερηφάνεια για την κουζίνα μας ,  οι καλεσμένοι δοκιμάζουν και ξανάρχονται στο μπούφε , αρέσει το φαγητό το βλέπω από τα πιάτα που ξαναγεμίζουν, χαμόγελα και γευστική ικανοποίηση, με πλησιάζει  ένας πολυταξιδεμένος  Σύριος και μου λέει ότι εδώ έφαγε το καλύτερο ελληνικό φαγητό και μου δίνει συγχαρητήρια, η ευδαιμονία του ελληνικού φαγητού τους κέρδισε .

 

 Ένα υπέροχο, μοναδικό ταξίδι με πολλές αντιθέσεις και αυτό που θα  μείνει βαθιά χαραγμένο στη μνήμη μου, εκτός βέβαια το ότι η ελληνική κουζίνα ξετρέλανε τα γευστικά αισθητήρια των Σύριων καλεσμένων , είναι η αίσθηση των ζεστών ανθρώπων  και η ευγένεια της ψυχής τους  .

 

Tags: , , , ,

Πέμπτη, Οκτωβρίου 17th, 2013 Ταξίδια Χωρίς σχόλια

Slideshow

Εκδόσεις

 

 

Σύνδεσμοι

 


Brought To Light By Lightform